ฅนหลังเขา

 กลุ่มเด็ก เยาวชน ที่เราสนใจเป็นพิเศษ คือ เด็ก เยาวชน ที่เดินทางไกลเพื่อมาร่วมประชุมครั้งนี้ ทราบว่า มาจาก อ.สองแคว  (การเดินทางจาก อ.เมืองน่าน ไป อ.ท่าวังผา 44 กิโลเมตร อ.ท่าวังผา ไป อ.สองแคว 27 กิโลเมตร ) พวกเขา 4 คน เดินทางโดยรถจักรยานยนต์ ระยะทางไป กลับประมาณ 142 กิโลเมตร

 เฉลิมศักดิ์ บ้านอยู่เขต ต.ยอด ส่วนนิกร  ฟ้ารุ่ง และอรพรรณ บ้านอยู่เขต ต.นาไร่หลวง  รายแรกเดินทางไกลกว่าเพื่อน เพราะบ้านเขตอยู่ติดกับเขต จ.พะเยา แต่บ้านของเขามีธรรมชาติงดงาม  เพราะมีที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน การสนทนากับเขาได้ความรู้มากมาย  นอกจากสถานที่และภูมิปัญญาท้องถิ่นมีพรั่งพร้อม

 นิกร ฟ้ารุ่ง และอรพรรม ตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องกองทุนเด็ก เยาวชน โดยทั้ง 3 ร่วมกันเล่าว่า  เด็ก เยาวชนที่หมู่บ้านของเขา  จะแบ่งออกไปเป็น 3 สาย แบ่งงานกัน เมื่อหมู่บ้าน ชุมชน มีงานพวกเขาจะไปช่วยงานและทางเจ้าภาพ จะแบ่งปันมอบเงินให้เป็นรางวัล  เป็นการส่งเสริมกิจกรรมเด็ก เยาวชน

 การใช้จ่ายเงินจากกองทุนฯ เท่าที่สอบถาม เช่นอย่างการเดินทางมาประชุมในเมืองวันนี้  น้อง ๆ ตอบว่า ไม่ได้เบิกจากกองทุนฯ  และที่ผ่านมา  ผู้จัดจะมอบเงินเป็นค่าพาหนะเดินทางให้ คนละ 100 บาท  ในส่วนนี้  อุดมศักดิ์ฯ  บอกว่า พวกผมมาไกลได้เท่ากับคนอยู่ใกล้ ๆ  ระหว่างพูดคุยมีเจ้าหน้าที่นำใบเสร็จมากให้เบิกเงิน ครั้งนี้พวกเขาได้คนละ 200  บาท

 ได้ให้ข้อคิดกับน้อง ๆ ว่า  น่ายินดีที่ได้รู้จักกับน้อง ๆ ทั้ง 4  คน ที่โรงเรียนไตรเขตฯ ที่เขาเรียนอยู่ชั้น ม.5  มี 2 ห้องเรียน นักเรียน 50 คน ยังไม่มีกองทุน ๆ ที่พูดกันเป็นกองทุนของหมู่บ้าน   อุดมศักดิ์ฯ  บอกว่า ที่เขาอยู่มีกองทุนฯ ที่ป้า เป็นนายก อบต.ยอด สนับสนุนอยู่   เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ เกณฑ์การบริหาร การใช้จ่าย พวกเขากำลังเรียนรู้กันอยู่  ได้เสนอแนะไปให้เขาปรึกษาหารือว่า  จะดีหรือไม่หากจะมีกองทุนเด็ก เยาวชน อำเภอสองแคว ให้มีสัดส่วนการบริหารกองทุนฯ  ตำบลละ 3 คน ( ต.ยอด  ต.นาไร่หลวง และ ต.ชนแดน ) โดยมีสถานที่ประสานกองทุนฯ ที่ รร.ของพวกเขา  ให้พวกเขาลองไปปรึกษาอาจารย์ประดิษฐ์ อาจารย์ยุทธ และอาจารย์สามารถ เราจะรอฟังข่าวเพราะเด็ก เยาวชน ห่างไกล เดินทางไกล เพื่อเข้าร่วมประชุมมีเรื่องราวให้คิดอีกมาก  เรียนว่าไม่ได้สอนให้เด็ก เยาวชน เห็นแก่ได้ เห็นแก่เงิน เกณฑ์ภายหน้าควรปรับให้เหมาะสม และเป็นจริง จึงจะเกิดผลดีในการพัฒนา  ไม่ใช่ปล่อยให้เด็ก เยาวชนดีที่อยู่ห่างไกล หายไปทีละคนสองคน ที่สุดจะไม่มีเขามาประชุม และเป็นส่วนร่วมในการพัฒนาบ้านเมือง.@