รำรึก มานี มานะ หนังสือเรียนของรา
ปีพุทธศักราช? 2521 ?เป็น?ปี?แรกที่?เริ่มมี?แบบเรียน?ใหม่? ?มานี? ?มานะ? หากใครยังจำกันได้ ผมว่าเป็นหนังสือเรียนแบบเดียวที่ทำให้เด็กที่เรียนรู้สึกว่ามีเพื่อนมากกว่าเพื่อนในห้องเรียน มานี มานะ ปิติ ชูใจ วีระ เพชร เจ้าแก่ เจ้าจ๋อ เจ้าโต เขาเหล่านั้น เป็นเหมือนเพื่อนในจิตนาการที่พาเราไปท่องตามท้องทุ่ง ขึ้นเขา ลงห้วย เพื่อเรียนรู้การใช้ชีวิต และเรียนภาษาไทย
ผมคิดว่าเป็นแบบเรียนเดียวที่เด็กเกือบทุกฅนอ่านมาก่อนเข้าเรียน ไม่แน่อาจอ่านจบก่อนเรียนก็ได้ เนื่องจากหนังสือเรียนภาษาไทยชุดนี้ ดำเนินเรื่องอย่างต่อเนื่อง ตัวละครทุกฅนล้วนเติบโตไปพร้อมกับผู้เรียน ทำให้รู้สึกว่าเขาเหล่านั้นมีอยู่จริง
ผมคือเด็กคนหนึ่ง?ใน?วัน?นั้น ที่?ได้?บรรจงเปิดหนังสือเรียนภาษา?ไทย? ?มานี? ?มานะ อ่านอย่างตั้งใจ? ?ด้วย?ความ?ตื่นเต้น? ?และ?สนุกสนาน และ?พวก?เขา?ได้?สอนภาษา?ไทย?ให้?เราอย่างจำ?ได้?ขึ้นใจมาจนทุกวันนี้
แม้ว่า? ?แบบเรียนมานีมานะ? ?จะ?ถูกยกเลิกไปนาน?แล้ว แต่?ความ?หลังแห่งการ?ได้?เป็น? "ครู?" ?ของพวก?เขา ยัง?คงวนเวียนผ่าน?เข้า?ออก?เป็น?ภาพที่ควรลำ?รึก?ใน?ใจ?อยู่?เสมอ อะ?ไรคือ?ความ?ผูกพันอย่างลึกซึ้งของตัวละคร?ใน?บทเรียนที่ทำ?ให้?ควรจดทำ ได้?ถึง?เพียงนี้? ?เหตุ?ใด?ถึง?ยกเลิกแบบเรียนมานีมานะ?ไปเสีย ทั้ง?ที่มีการสอนภาษา?ไทย?ได้?อย่างสมบูรณ์ยิ่ง
ผู้?คนที่?อยู่?ใน?ช่วงเวลา?นั้น จะ?ปฏิ?เสธ?ไม่?ได้?ว่าพวก?เขา?ไม่?รู้จัก? ?มานี? ?มานะ? ?ปิติ? ?ชู?ใจ เจ้า?โต? ?เพชร? ?แก้ว? ?ทุก? ?ๆ คน?จะ?สามารถ?บอกอะ?ไรเกี่ยว?กับ?พวก?เขา?เหล่านี้?ได้?เสมอ และ?ภาพ?ความ?หลังต่าง? ?ๆ?ก็พรั่งพรูตามมา ไม่?ว่า?จะ?เป็น?ภาพ?ใน?วัยเรียน? ?เพื่อน?ใน?วัยประถม? ?ครูที่?เคยสอน โรงเรียน?และ?ห้องเรียนที่?เคยเรียน? ?ไม่?อยาก?จะ?เชื่อเลยว่า มานีมานะ? ?จะ?มีอิทธิพล?ได้?ถึง?เพียงนี้
กลับมา?ถึง?เรื่องราวปัจจุบัน? ?เด็กไทยจำ?นวน?ไม่?น้อย? ?ยัง?ด้อยต่อการอ่าน?และ?ใช้?ภาษา?ไทย? ?บางคนสะกด?ไม่?เป็น? ?หรือ?จะ?เพราะ?แบบเรียน?ไม่?ได้?สอน?ให้?สะกด? ?หรือ?ผสมสระ?กับ?พยัญชนะ? ?หรือ?อย่างไรก็?ไม่?ทราบ?ได้
{akgallery}
{mospagebreak title=เรื่องราว,มานะ?,มานี??,ปิติ?,ชู?ใจ?,?หลัง?จาก?เรียนจบ }
เรื่องราวมานะ? ?มานี? ?ปิติ? ?ชู?ใจ? ?หลัง?จาก?เรียนจบ
แพทย์หญิงมานี? ?รักเผ่า?ไทย
ออก?จาก?ห้องคนไข้คนสุดท้ายเมื่อเวลา? 16.55 ?น?. ?พยาบาลที่รอ?อยู่?หน้าห้องรายงานว่า? ?มีสุภาพสตรีคนหนึ่งมาคอยพบ?อยู่?ที่ห้องพักร่วมสองชั่วโมง?แล้ว? ?มานีรู้สึกตื่นแต้นจนแทบระงับ?ไม่?ไหว? ?เธอขอบใจนางพยาบาลคน?นั้น?พลางถอดเสื้อคลุม?และ?ส่งเครื่องมือแพทย์?ให้? ?แล้ว?รีบ?เข้า?ไปล้างมือ?ใน?ห้องน้ำ?ที่?อยู่?ใกล้?ที่สุด
?มานีรู้ดีว่าสุภาพสตรีคน?นั้น?คือ ชู?ใจ ชู?ใจเพื่อนรักที่?ไม่?ได้?พบ?กัน?เลยตลอดเวลา? 17 ?ปี? ?แม้?จะ?ได้?ส่งข่าวคราวโทรศัพท์?ถึง?กัน?และ?ได้?เห็นภาพถ่าย?อยู่?เสมอ? ?ก็?ไม่?ดี?ใจ?เท่า?จะ?ได้?พบ?กัน?ใน?วันนี้
เมื่อเรียนจบชั้นประถมปีที่? 6 ?แล้ว?
พ่อของมานีก็ส่งเธอไปเรียนต่อระดับมัธยมศึกษาที่กรุงเทพมหานครเช่นเดียว?กับ?มานะ? ?ส่วนชู?ใจเรียนต่อที่?โรงเรียนประจำ?อำ?เภอ ?แล้ว?ทั้ง?สองก็?ไม่?ได้?พบ?กัน?อีกเลย? ?เพราะ?ย่าของชู?ใจเสียชีวิต? ?แม่ของชู?ใจมารับเธอไป?อยู่?ด้วย?ที่?เพิร์ธ? ?ประ?เทศออสเตรเลีย? ?พ่อเลี้ยงของชู?ใจ?เป็น?ประธานบริษัทเครื่องหนังที่ร่ำ?รวย? ?เขา?เป็น?หมัน?จึง?รักชู?ใจเหมือนลูกแท้ๆ?ของ?เขา?
ชู?ใจมีชีวิตที่สุขสมบูรณ์? ?เธอเรียนต่อด้านการออกแบบเครื่องหนัง? ?และ?ทำ?งาน?ใน?บริษัทของพ่อเลี้ยงนั่นเอง? ?และ?แต่งงาน?กับ?ลูกชายรองประธานบริษัท?ซึ่ง?ทำ?งาน?อยู่?ด้วย?กัน
วันนี้ชู?ใจมี?โอกาส?ได้?กลับมาประ?เทศไทย?
?เพื่อไปร่วมฉลองพิธีการแต่งงานของปิติที่จังหวัดลำ?ปาง?ใน?อีกสองวันที่?จะ?ถึง?นี้? ?ปิติ?เรียนสำ?เร็จ?จาก?มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์? ?ได้?พบ?กับ?เจ้าสาวของ?เขา?ระหว่างเรียน?ด้วย?กัน เจ้าสาวของปิติ?เป็น?ลูกสาวชาวสวน?ผู้?มั่งคั่งของจังหวัดลำ?ปาง
เมื่อมานีผลักบังตา?เข้า?ไป
สุภาพสตรีที่นั่งกระวนกระวาย?อยู่?โผ?เข้า?มากอด? ?ทั้ง?สองกอด?กัน?แน่นหัวเราะพลางร้องไห้พลาง?ด้วย?ความ?ดี?ใจสุดขีด
" ?มานีจ๋า? ?ฉันคิด?ถึง?เธอเหลือเกิน? "
" ?ฉันก็?เหมือน?กัน?จ้ะ? ?ชู?ใจ? ?เธอน่า?จะ?ชวนปี?เตอร์มา?ด้วย? "
มานีพูด?ถึง?สามีของชู?ใจ? ?ชู?ใจคลายวงแขนออก
จ้องมองเพื่อนรัก?ทั้งๆ?ที่น้ำ?ตา?ยัง?นองหน้า
" ?ปี?เตอร์?เหรอจ๊ะ? ?เขา?อยากมา?จะ?แย่? ?แต่ตอนนี้?ไม่?ว่าง
คราวหน้ามานี?แต่งงาน? ?ฉันพา?เขา?มา?ด้วย?แน่? ?ๆ? "
มานีหัวเราะ? ?ใช้?ผ้า?เช็ดหน้า?เช็ดน้ำ?ตา?ให้?ชู?ใจ?และ?ตนเอง
จูงเพื่อนไปนั่งที่?เก้าอี้? " ?ฉันคง?ไม่?มีวัน?นั้น?หรอกจ๊ะ? "
" ?อะ?ไร?กัน? ? ?เธอน่ะ?ทั้ง?สวย? ?ทั้ง?ดี? ?จันทร?เขา?เล่า?ให้?ฟังหมด?แล้ว?ล่ะ? "
" ?อ้าว? ?ไปพบจันทร?กับ?เพชรมา?แล้ว?เหรอ? ?นี่?เธอมานาน?แล้ว?ซี
ไหนว่า?จะ?นอนพักซักงีบ? ?เครื่องลงเมื่อตีสี่?ไม่?ใช่?เหรอ? "
" ?ใคร?จะ?ไปงีบลงล่ะจ๊ะ? ?หัวใจมันร่ำ?ร้องอยากพบเพื่อนๆ
อา?กับ?อาสะ?ใภ้?ไปหาฉันที่?โรงแรมเมื่อแปดโมง?
ฉันก็?เลยมา?กับ?อา? ?ไปบ้านอา? ?ไปกรอบคุณแม่ของเธอ
คุณพ่อ?ยัง?ไม่?กลับ?จาก?ทำ?งาน? ?ไปบ้านปิติ?เจอแต่?แม่ของปิติ?เหมือน?กัน
แล้ว?ก็?ไปบ้านจันทร?กับ?เพชร? ?ร้านของ?เขา?ใหญ่?โตดีนะ
น้าของ?เขา?ก็มอบ?ให้?จันทร?กับ?เพชรดู?แลร้าน
ลูกคน?เล็ก?ของ?เขา?น่ารักนะ? ?อีกสองคนไปโรงเรียนเลย?ยัง?ไม่?ได้?พบ
ถ้า?ฉัน?ไม่?มีทาง?จะ?มีลูก?ได้? ?ฉัน?จะ?ขอลูกของจันทรไปเลี้ยง
ไม่?รู้?เขา?จะ?ให้?หรือ?เปล่า? " ชู?ใจคุยจ้ออย่างมี?ความ?สุข
" ?คง?ให้?นะ? ?เพราะ?จันทร?กับ?เพชรก็รัก?และ?ไว้?ใจชู?ใจมาก
เออ? ... ?เสียดายครู?ไพลิน?กับ?คุณอาทวีปย้ายไป?อยู่?ที่?อื่น?เสีย?แล้ว
เธอเลย?ไม่?ได้?พบ? "
" ?นึก?ถึง?ความ?หลัง?แล้ว?มี?ความ?สุขจัง? ?ถ้า?ย่า?ยัง?อยู่?ก็ดีนะ
ยายของปิติก็?เสีย?แล้ว? ?พี่มานะอกหัก?แล้ว?ยัง?หา?ใหม่?ไม่?ได้?เหรอจ๊ะ
ติดยศพันตรี?แล้ว?ไม่?ใช่?หรือ? ?กลับมา?เยี่ยมบ้านบ่อยไหม
แล้ว?พี่?เขา?จะ?กลับลำ?ปาง?กับ?เรา?ไหมจ๊ะ?"
มานีหัวเราะ?เบา? ๆ
" ?พี่มานะ?เขา?มีคนรัก?ใหม่?แล้ว? ?แต่?ไม่?รู้?จะ?แต่งงาน?กัน?เมื่อไหร่
อาจ?จะ?ได้?พาปี?เตอร์มา?เร็วๆ?นี้ก็?ได้?นะ
วันนี้วันศุกร์พี่มานะมา?ไม่?ได้? ?พรุ่งนี้?เขา?จะ?มา?แต่?เช้า
ไป?กับ?เรา?ด้วย"?
"พี่วีระซินะ? ?น่าสงสาร? ?คนดีๆ?ไม่?น่า?จะ?เป็น?อย่างนี้?เลย"
ชู?ใจรำ?พึงอย่างสลดใจ
"?เขา?มีภรรยา?ไม่?ดีจ๊ะ? ?เลยกลาย?เป็น?คนขี้?เมาหยำ?เป? ?เสียสติ
เลอะ?เลือน? ?เพชร?ต้อง?ดู?แลลุง?กับ?ป้า?แทน? ?เพชร?เป็น?คนดีมาก
ฐานะของ?เขา?ดีที?เดียว? ?น้องๆ?ได้?เรียนสูงๆ?ทุกคน"
"ตอน?เขา?กับ?จันทรแต่งงาน?กัน? ?ไม่?มี?ใครบอกฉันเลย"
ชู?ใจตัดพ้อ?
"?เขา?ไม่?ยอม?ให้?บอกจ๊ะ
มีสตังค์?แล้ว?จะ?พาลูกๆ?ไปเยี่ยมเธอเอง"
"ขอ?ให้?จริงเถอะ? ?เธอก็?เหมือน?กัน? ?บอกว่า?จะ?ไป? ?จะ?ไป
ไม่?เห็นไปสักที?" ?ชู?ใจควักค้อน
"?เพิร์ธน่ะน่า?อยู่?น่า?เที่ยวนะ? ?ฉันไปเที่ยวมาหลายแห่ง?แล้ว
ไม่?ชอบใจ?เท่า?เพิร์ธเลยฉันชอบไปที่บุญที่วัดโพธิญาณ?กับ?แม่บ่อยๆ
บางทีพ่อก็?ไป?ด้วย?พ่อเลี้ยงของฉัน?เป็น?พุทธศาสนิกชนไป?แล้ว?รู้?ไหม"
มานีหัวเราะชอบใจ?
"ชู?ใจ?ยัง?ใช้?ภาษา?ไทย?ได้?ดี?อยู่?นะ
จาก?ไปตั้งสิบกว่าปี?แล้ว"
"ฉันพูดภาษา?ไทย?กับ?แม่?เสมอ? ?แต่?เรื่องเขียนนี่สิ
ต้อง?ขอบใจมานีที่?เขียนจดหมาย?ถึง?ฉัน?อยู่?เรื่อยๆ
ทำ?ให้?ฉัน?ได้?อ่าน?และ?เขียนภาษา?ไทย? ?ไม่?ลืมภาษา?ไทย
พจนานุกรมที่?เธอส่งไป?ให้?น่ะ
ฉัน?ใช้?อยู่?เสมอเวลา?เขียนจดหมาย?ถึง?เธอ
ม่ายงั้นคงเหมือน?กับ?โคลงโลกนิติที่ว่า? ?อักขระห้าวันหนี
เลยจ๊ะ?"
"ชู?ใจหิวไหมจ๊ะ?" ?มานีถาม?ด้วย?ความ?เป็น?ห่วง
"?ไม่?หรอกจ๊ะ? ?ก่อนมาหา?เธอ
จันทร?เขา?ทำ?ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่?ให้?ทาน? ?อร่อยจังเลย
ไม่?ได้?ทานนาน?แล้ว"
"?เย็นนี้?เราก็?จะ?ไปทานข้าวที่บ้านจันทร
เธอ?จะ?กลับไปค้างที่?โรงแรม?หรือ?เปล่าจ๊ะ?"
"?เรื่องอะ?ไร?? " ?ชู?ใจค้อน? "ฉันเตรียมกระ?เป๋ามา?แล้ว
นอน?กับ?เธอ? ?พรุ่งนี้?เราก็?ไปลำ?ปาง?กัน?เลย
เพชร?เขา?จะ?ขับรถพา?ไป? ?แต่ทางโรงแรม?เขา?บริการเอง"
"ปิติคงตื่นเต้นดี?ใจมากนะ? ?นี่คง?จะ?อยากมาหาพวกเรา?เต็มแก่
ถ้า?ไม่?ติดว่า?จะ?ต้อง?เป็น?เจ้าบ่าว"
"ฉันโทรไปหา?เขา?แล้ว"? ?ชู?ใจพูดยิ้มๆ? "ดี?ใจมากเลย
เสียงเอะอะ?โล้งเล้งตามเคย? ?นี่?เดี๋ยวคงโทรมาหาพวกเรา?"
"?ถ้า?เช่น?นั้น? ?เรา?ไปบ้านจันทร?กัน?ดีกว่านะ?"
มานีพูดพลางลุกขึ้นหยิบกระ?เป๋าถือ
"?เดี๋ยว?จะ?วาน?ให้?รถโรงพยาบาลไปส่ง? ?ฉัน?ไม่?มีรถ
ใช้?แต่จักรยาน"
"?ไม่?ต้อง?หรอกค่ะ? ?ท่านรอง?ผู้?อำ?นวยการ?ผู้?แสนมัธยัสถ์
ฉันมีรถตู้ของโรงแรมมาส่ง?และ?คอยรับ?ใช้?อยู่?ตลอดเวลา
ตามคำ?สั่งของแด๊ด?..?เอ๊ย?...?ของพ่อ
พ่อจองโรงแรม?ให้?และ?สั่ง?ให้?โรงแรมบริการทุกอย่าง
ของฝากเธอก็?อยู่?ใน?รถ? ?ฉันมีกระ?เป๋าถือเก๋ๆ
ที่ฉันออกแบบเองมาฝากเธอ?ด้วย?ล่ะ?"
"?เฮ้อ?...?คนมีสตังค์ล่ะก็? ?เนรมิตอะ?ไร?ได้?ทุกอย่างนะ?"
มานีพูดยิ้มๆ
"ชดเชย?กับ?ที่ฉันเคยลำ?บากเมื่อ?เล็กๆ?ไงล่ะ? ?แหม
คิด?ถึง?ย่าจังเลย"
ทั้ง?สองเดินเกี่ยวก้อยคุย?กัน?ไป?ยัง?ที่จอดรถ?ซึ่ง?มีรถคันหรูของโรงแรมมีชื่อจอด?อยู่
"?เธอสั่งงาน?ไว้?เรียบร้อย?แล้ว?หรือ
จะ?พักร้อนตั้งอาทิตย์?เชียวนะ
เห็นจันทรบอกว่า?เธอ?เป็น?หมอที่?เอา?ใจ?ใส่?ห่วงงานมาก
แม้?จะ?มีตำ?แหน่ง?เป็น?ถึง?รอง?ผู้?อำ?นวยการ?แล้ว?ก็ตาม
คน?ทั้ง?อำ?เภอรักเธอ? ?ชอบเธอมากนี่? ?เมื่อตอนโรคฉี่หนูระบาด
เขา?ว่า?เธอ?ไม่?ได้?หลับ?ได้?นอนเลยนี่?ใช่?ไหมจ๊ะ?"
"จ๊ะ? ?ตอน?นั้น?แย่หน่อย? ?หมอ? ?พยาบาล? ?เหน็ดเหนื่อย?กัน?ทุกคน
ตอนนี้ค่อย?ยัง?ชั่ว? ?ถ้า?เธอมาตอน?นั้น
หรือ?ปิติ?แต่งงานตอน?นั้น? ?ฉันคงลำ?บากใจเหมือน?กัน"
เมื่อ?ทั้ง?สองขึ้นรถเรียบร้อย?แล้ว
รถคันงามก็ออก?จาก?โรงพยาบาลมุ่งไปสู่ตัวเมือง
มานี?กับ?ชู?ใจนั่งคุยไปตลอดทาง
สม?กับ?ความ?รัก?ความ?คิด?ถึง?ที่มีต่อ?กัน
มิตรภาพอันอบอุ่นเมื่อเยาว์วัยหวนกลับมาสู่หัวใจของคน?ทั้ง?สอง
ชู?ใจมองเพื่อนรัก? ?แล้ว?พูดเบาๆ?ว่า "?แล้ว?เราก็?ได้?พบ?กัน?นะ
มานี? ?แต่อีก?ไม่?กี่วันเราก็?ต้อง?จาก?กัน"
"?แล้ว?เราก็?จะ?ได้?พบ?กัน?อีก?ไม่?ใช่?หรือ?ชู?ใจ
ตราบ?ใด?ที่?เรา?ยัง?มีชีวิต?อยู่? ?เราก็?จะ?ได้?พบ?กัน?แน่นอน"
"?แน่นอนจ๊ะ? ?มานี? ?เรา?จะ?ได้?พบ?กัน"
ชู?ใจตอบพร้อมยิ้มอย่าง?เป็น?สุข
เมื่อนึก?ถึง?เวลา?แห่ง?ความ?เบิกบานที่?จะ?ได้?อยู่?กับ?เพื่อนรักตลอดสัปดาห์นี้
แล้ว?....?เราก็?ได้?พบ?กัน